[صفحه اصلی ]   [Archive]  
:: صفحه اصلي :: درباره نشريه :: آخرين شماره :: تمام شماره‌ها :: جستجو :: ثبت نام :: ارسال مقاله :: تماس با ما ::
:: سال 19، شماره 2 - ( تابستان 1392 ) ::
جلد 19 شماره 2 صفحات 91-114 برگشت به فهرست نسخه ها
ارزیابی مؤلفه ها و ساختار عاملی خودکارآمدی پژوهشی در دانشجویان تحصیلات تکمیلی
دکتر حسین کارشکی 1، سمیه بهمن آبادی2
1- استادیار دانشکده علوم تربیتی و روانشناسی دانشگاه فردوسی مشهد ، kareshki@um.ac.ir
2- دانشجوی دکتری سنجش و اندازه گیری دانشگاه علامه طباطبایی،
چکیده:   (5398 مشاهده)
پژوهش حاضر با هدف ارزیابی خودکارآمدی پژوهشی در دانشجویان و بررسی نقاط قوت و ضعف آنها در این زمینه انجام شد. روش پژوهش از نوع ارزشیابی بود و برای ساخت پرسشنامه از روش تحلیل عاملی استفاده شد. نمونه شامل 300 نفر از دانشجویان تحصیلات تکمیلی دانشگاه فردوسی مشهد بود که از بین شش دانشکده به شیوه نمونه‌گیری سهمیه‌ای انتخاب شدند. ابزار پژوهش پرسشنامه خودکارآمدی پژوهشی (RSE) بی‌اسچک، بی‌شاب و گارسیا و پرسشنامه علاقه به اجرای پژوهش (IRQ) بی‌اسچک و بی‌شاب بود که به‌طور همزمان اجرا شد. روایی محتوایی با استفاده از نظر متخصصان و روایی سازه‌ای با استفاده از تحلیل عاملی تأیید شد. نتایج تحلیل عاملی اکتشافی به روش عامل‌یابی عناصر اصلی نشان داد که چهار عامل قابل استخراج است و 65/0 از واریانس خودکارآمدی پژوهشی را تبیین می‌کند. یافته مربوط به روایی همگرا ضریب همبستگی 44/0 بین پرسشنامه خودکارآمدی پژوهشی و علاقه‌مندی به اجرای پژوهش را نشان داد. همبستگی درونی ضریب آلفای بالایی را هم برای خودکارآمدی پژوهشی کلی (97/0) و هم برای عاملها (از 75/0 تا 95/0) نشان داد. نتایج ارزشیابی از مؤلفه‌های خودکارآمدی پژوهشی نشان داد که دانشجویان در برخی مهارتها همچون نمره کلی خودکارآمدی پژوهشی، انجام دادن وظایف اولیه پژوهشی و توانایی همکاری در پژوهش از توانایی متوسط و در مهارتهای توانایی اجرای پژوهش و توانایی تحلیل و ارائه نتایج پژوهش از توانایی بالایی برخوردارند. همچنین، بین مؤلفه‌های خودکارآمدی پژوهشی دانشجویان تفاوت معناداری مشاهده شد. بین دانشجویان دانشکده‌های مختلف از نظر توانایی ادای وظایف اولیه پژوهش، اجرای پژوهش و توانایی تحلیل و ارائه نتایج پژوهش تفاوت معنا‌داری وجود داشت. لازم است در خصوص افزایش مهارتهایی همچون همکاری در پژوهش و ادای وظایف اولیه پژوهش، سیاستگذاری و آموزشهایی صورت گیرد. همچنین، توصیه ‌می‌شود از مقیاس خودکارآمدی پژوهشی رواسازی‌ شده برای سنجش میزان خودکارآمدی پژوهشی دانشجویان استفاده شود.
واژه‌های کلیدی: ارزشیابی، خودکارآمدی، پژوهش، رواسازی و دانشجو.
متن کامل [PDF 358 kb]   (3163 دریافت)    
نوع مطالعه: پژوهشی |
دریافت: ۱۳۹۲/۹/۲۳ | پذیرش: ۱۳۹۲/۹/۲۳ | انتشار: ۱۳۹۲/۹/۲۳
ارسال پیام به نویسنده مسئول

ارسال نظر درباره این مقاله
نام کاربری یا پست الکترونیک شما:

کد امنیتی را در کادر بنویسید >


XML   English Abstract   Print


Download citation:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:

Kareshki H, Bahmanabadi S. Evaluation of components and research self – efficacy’s structural factor among graduate students. IRPHE. 2013; 19 (2) :91-114
URL: http://journal.irphe.ir/article-1-1961-fa.html

کارشکی حسین، بهمن آبادی سمیه. ارزیابی مؤلفه ها و ساختار عاملی خودکارآمدی پژوهشی در دانشجویان تحصیلات تکمیلی. فصلنامه پژوهش و برنامه ریزی در آموزش عالی. 1392; 19 (2) :91-114

URL: http://journal.irphe.ir/article-1-1961-fa.html



سال 19، شماره 2 - ( تابستان 1392 ) برگشت به فهرست نسخه ها
فصلنامه پژوهش و برنامه ریزی در آموزش عالی Quarterly Journal of Research and Planning in Higher Education
Persian site map - English site map - Created in 0.06 seconds with 31 queries by YEKTAWEB 3662