[صفحه اصلی ]   [Archive]  
:: صفحه اصلي :: درباره نشريه :: آخرين شماره :: تمام شماره‌ها :: جستجو :: ثبت نام :: ارسال مقاله :: تماس با ما ::
:: سال 9، شماره 3 - ( پاییز 1382 ) ::
جلد 9 شماره 3 صفحات 125-157 برگشت به فهرست نسخه ها
مقایسه مزیت نسبی آموزشی عالی و فعالیتهای اقتصادی در استان اصفهان
دكتر هوشنگ طالبی، دكتر سعید صمدی 1
1- ، samadi-sa@yahoo.com
چکیده:   (13207 مشاهده)
یکی ازاساسی‌ترین وظایف آموزش عالی درهرکشوری تربیت نیروی انسانی متخصص موردنیاز بخشهای مختلف اقتصاد است. بنابراین، به منظور بهره‌گیری مناسب ازامکانات جامعه شایسته است که هماهنگی قابل قبولی بین عرضه وتقاضای دانش‌آموختگان دربازارکار برقرارباشد. طبیعی است که امکانات آموزش عالی و فعالیتهای اقتصادی بین مناطق مختلف کشور توزیع شده‌اند؛ با این حال دراین مقاله، تلاش برآن است که مزیّت نسبی آموزش عالی وفعالیتهای اقتصادی دراستان اصفهان برآورد و با یکدیگرمقایسه شوند. براین اساس، می‌‌توان عدم تناسب موجود بین توانمندیهای آموزش عالی و فعالیتهای اقتصادی منطقه‌ای را به وضوح ارزیابی کرد. برای تحقق این امر، با استفاده از شاخص مزیت نسبی آشکار شده معیارهایی جهت برآورد مزیت نسبی، تعریف شده است. برای تعیین مزیت نسبی آموزش عالی دراستان اصفهان، عرضه دانش‌آموختگان دانشگاه‎های استان دررشته های مختلف با مقادیرمشابه درسطح کشور موردمقایسه قرارمی‌گیرد. همچنین به‌منظور برآورد مزیّت نسبی فعالیتهای اقتصادی استان اصفهان، ارزش افزوده (تولیدات) بخشهای مختلف درسطح استان نسبت به کل کشور مقایسه می‌شوند. بدیهی است که عامل تعیین کننده مزیّت نسبی آموزش عالی میزان عرضه دانش‌آموختگان دررشته های مختلف تحصیلی است؛ همچنین مزیًت نسبی درفعالیتهای اقتصادی ازمهمترین عوامل تعیین‌کننده ترکیب تقاضا برای نیروی کار متخصص به حساب می‌آید. بنابراین، عدم هماهنگی بین این دومقوله باعث بروز عدم تعادل دربازارکار می‌گردد و نمود آن درمواردی، «بیکاری دانش‌آموختگان دانشگاهی» و زمانی دیگر«کمبود نیروی انسانی متخصص» است. به خوبی روشن است که با شناخت عوامل مؤثربرایجاد عدم تعادل بین عرضه وتقاضای نیروهای متخصص دربازارکار، به نحو مناسب‌تری می‌توان راهکارهای منطقی در جهت کاهش عدم تعادل دربازارکار را شناسایی کرد. این مقاله درهفت قسمت به صورت زیرتدوین شده است: 1ـ مقدمه،2ـ پیشینه تحقیق،3ـ سیمای عمومی استان اصفهان،4ـ برآورد مزیت نسبی آموزش عالی دراستان اصفهان،5ـ برآورد مزیّت نسبی فعالیتهای اقتصادی دراستان اصفهان،6ـ تناسب بین مزیتهای نسبی آموزش‎عالی وفعالیتهای اقتصادی،7ـ نتیجه گیری و پیشنهادها.
واژه‌های کلیدی: دانش آموختگان، بازار کار، استان اصفهان، مزیت نسبی، شاخص مزیت نسبی آشکار شده.
     
نوع مطالعه: پژوهشی |
دریافت: ۱۳۸۸/۷/۱۸ | ویرایش نهایی: ۱۳۸۸/۸/۱۷
ارسال پیام به نویسنده مسئول

ارسال نظر درباره این مقاله
نام کاربری یا پست الکترونیک شما:

CAPTCHA code


XML   English Abstract   Print


Download citation:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:

Talebi H, Samadi S. Study of Relative Comparative Advantages of Higher Education Training and Economics Activities in Isfahan. IRPHE. 2003; 9 (3) :125-157
URL: http://journal.irphe.ir/article-1-525-fa.html

طالبی هوشنگ، صمدی سعید. مقایسه مزیت نسبی آموزشی عالی و فعالیتهای اقتصادی در استان اصفهان. فصلنامه پژوهش و برنامه ریزی در آموزش عالی. 1382; 9 (3) :125-157

URL: http://journal.irphe.ir/article-1-525-fa.html



سال 9، شماره 3 - ( پاییز 1382 ) برگشت به فهرست نسخه ها
فصلنامه پژوهش و برنامه ریزی در آموزش عالی Quarterly Journal of Research and Planning in Higher Education
Persian site map - English site map - Created in 0.07 seconds with 31 queries by YEKTAWEB 3730