fa مطالعات راهبردي توسعه اطلاعاتي نظام آموزش عالي در ايران Strategic Studies of Informational Development in Higher Education System in Iran آموزش عالی higher education پژوهشی Original توسعه نظام آموزشي در عرصه فناوري اطلاعات يكي از چالش هاي اصلي سياستگذاران آموزشي است. بازنگري فرايندهاي اين نظام در مقابله با تاثير شگرف فناوري اطلاعات و رسوخ روزافزون آن در اركان مختلف اين نظام از مهم ‎ترين نكاتي است كه توجه به آن منظومه اي هماهنگ را براي حضور شاداب و پويا درعصر اطلاعات طراحي و قوام آن را تضمين مي كند.در اين مقاله سعي شده است تا براساس شاخص ها و نشانگرهاي توسعه اطلاعاتي در نظام آموزش عالي، رويكرد نظام آموزش عالي كشورهاي منتخب در عرصه فناوري اطلاعات بررسي و چهارچوب اصلي حركت آنها در اين عصر تبيين شود. همچنين، با بررسي مشكلات فراروي دانشگاه هاي ايران در زمينه توسعه اطلاعاتي و با توجه به نتايج حاصل از مدل ارايه شده و مطالعات تطبيقي، راهبردهاي توسعه اطلاعاتي نظام آموزش عالي در ايران تبيين شده است. Educational development in the context of information technology is a challenging task in higher education policy-making. From another point of view Information Technology (IT) has influenced all aspects of social and educational frameworks, which is called information society. Due to these facts, higher education system should reform its strategies and policies to have new structures and processes to overcome its difficulties. In this paper studying the framework of the new paradigm of Information Technology in educational system, and using comparative studies of seven countries' educational development plan, the main challenges in informational development for <country-region w:st="on"><place w:st="on">Iran</place></country-region>'s higher education system have been summarized and the core strategies have been proposed. فناوري اطلاعات، مطالعات راهبردي، آموزش عالي، توسعه اطلاعاتي و مدل UNDP Information Technology, Strategic Planning, Higher Education, Informational Development, UNDP Model 1 26 http://journal.irphe.ir/browse.php?a_code=A-10-1-59&slc_lang=fa&sid=fa GH. A. Montazer غلامعلی منتظر 0003194753284600597 Yes Department of Information Technology دانشكده فني و مهندسي دانشگاه تربيت مدرس

fa معيارهاي توليد دروس الكترونيكي و استانداردها با توجه به جايگاه آنها در يادگيري الكترونيكي E-content Criteria and Standards from E-learning Perspective آموزش عالی higher education پژوهشی Original مؤسسات آموزشي در سراسر دنيا اصول و معيارهايي را براي تضمين كيفيت درسها و برنامه‎هاي يادگيري الكترونيكي انتخاب مي‎كنند. شركتها و صنايع مرتبط با محصولات يادگيري الكترونيكي نيز معيارهايي را انتخاب مي كنند، اما تأكيد آنها عمدتاً بر قابليت استفاده مجدد اجزاي محتواهاي توليدي و نيز قابليت انتقال آنها بين محيطهاي نرم افزاري مختلف است. از طرفي، بين اين دو ديدگاه درخصوص بحث كيفيت تفاوتهاي عمده‎اي وجود دارد، گرچه شباهتهايي نيز دارند. از سوي ديگر، مؤسسات آموزشي، سياستگذاران و شركتهاي فعال در زمينه يادگيري الكترونيكي نياز دارند كه در ابتدا درك صحيحي از اين مفاهيم داشته باشند و سپس، متناسب با اهداف و نيازها استانداردها و معيارهاي لازم را در انتخاب، خريد، توليد يا به كارگيري محتواها و دوره‎هاي درسي الكترونيكي خود در نظر بگيرند. در اين مقاله ضمن بيان مفاهيم مربوط و تحليل مختصر معيارها، راهبردها و استانداردهاي مربوط به هريك از ديدگاهها بررسي و سپس، راهنمايي و اصول اوليه موردنياز درتعيين مشخصه‎هاي توليدات محتواهاي الكترونيكي و چگونگي انتخاب آنها ارائه ‎شده ‎است. World’s educational institutions employ guidelines and criteria to ensure quality of delivered digital contents and e-learning programs. The e-learning industry also chooses criteria for the delivery of e-learning products, but their emphasis is on the usability and compatibility with various software. Though there are some similarities between these views, there are also basic differences between the views. On the other hand, all the institutions, companies, and policy makers involved in e-learning products and deliveries need to have a good understanding of these concepts. Then, they can choose proper criteria and standards in line with their objectives. In this paper, first, short descriptions of the concepts, criteria, and guidelines are expressed. Then basic guidelines and instructions to determine and choose the specifications of digital contents are presented. فناوري اطلاعات، يادگيري الکترونيکي، محتواي الكترونيكي، استانداردها و معيارها Information Technology, E- learning, Digital Content, Standards and Criteria 27 52 http://journal.irphe.ir/browse.php?a_code=A-10-1-60&slc_lang=fa&sid=fa A. A. Safavi سيدعلي اكبر صفوي 0003194753284600598 No Department of Electrical Engineering دانشکده مهندسي دانشگاه شيراز مجيد باوقار 0003194753284600599 Yes حسين غفاري 0003194753284600600 No

fa دانشگاه مجازي: بازخواني روايتهاي موجود Virtual University: Re-reading Existing Narrations آموزش عالی higher education پژوهشی Original آموزش ‎عالي در قرن 21 موانع زمان و مكان را در هم نورديده و سنتي تازه در آن ايجاد شده است. آموزش عالي در قرن حاضر به دنياي مجازي تسري يافته است و در اين فضا به سه شكل ارايه مي‎شود: دانشگاه مجازي هوشمند , دانشگاه مجازي در قالب ارتباط چهره به چهرهآموزش ‎عالي در قرن 21 موانع زمان و مكان را در هم نورديده و سنتي تازه در آن ايجاد شده است. آموزش عالي در قرن حاضر به دنياي مجازي تسري يافته است و در اين فضا به سه شكل ارايه مي‎شود: دانشگاه مجازي هوشمند , دانشگاه مجازي در قالب ارتباط چهره به چهره( از طريق شبكه) و دانشگاه مجازي مبتني بر ارتباطات ناهمزمان و غالبا مكتوب(از طريق شبكه). در شكل نخست نرم افزار هوشمند جايگزين استاد مي شود. در اين شكل استاد مرجع يادگيري و دانش نيست، بلكه همچون مشاور عمل مي‎كند. در شكل دوم استاد از طريق اينترنت بر محدوديت مكاني فايق مي آيد و فضاي آموزشي به صورت فضاي واقعي كلاس شبيه سازي مي شود. استاد دانشجو را به وسيله دوربين مي بيند و استاد نيز از همان طريق در معرض ديد دانشجويان كلاس قرار مي‎گيرد. در شكل سوم دانشگاه مجازي درس به صورت نا همزمان و ترجيحا به صورت مكتوب ارايه مي ‎شود. اين شكل از ارايه ممكن است سنتي باشد و در آن به انتقال دانش اكتفا شود يا آنكه تعامل و ارتباط فعال از اركان آن باشد و آن گونه كه پاره ‎اي از صاحبنظران دانشگاه هاي مجازي اشاره كرده ‎اند، پارادايم جديدي در آموزش عالي فراهم شود و دانشجويان به مرحله تفكر انتقادي دست يابند. در اين مقاله اشكال دانشگاه مجازي تحليل و ارزيابي شده است. تحليل و ارزيابي مذكور مبتني بر نظريه تجسد، نظريه پديدار شناسي ادراك مرلوپونتي و نظريه ساختگرايي است. بر مبناي نظريه تجسد در باره آموزش دانشگاهي در فضاي مجازي به صورت كلي بحث و سپس، تحليل مذكور ارزيابي شده است. در تحليل شكل اول دانشگاه مجازي نرم افزار هاي هوشمند موجود با استادان واقعي مقايسه شده است. شكل دوم دانشگاه مجازي كه از طريق دوربين هدايت مي شود، مبتني بر نظريه پديدار شناسي ادراك مرلو پونتي ارزيابي شده است. پس از تحليل دانشگاه مجازي از نوع سوم در دو صورت سنتي و تحولگرا تجربه ‎اي از نوع تحولگراي دانشگاه مجازي و آن گاه پيشنهادهايي براي ايجاد نمونه ايراني دانشگاه مجازي ارايه شده ‎است.آموزش ‎عالي در قرن 21 موانع زمان و مكان را در هم نورديده و سنتي تازه در آن ايجاد شده است. آموزش عالي در قرن حاضر به دنياي مجازي تسري يافته است و در اين فضا به سه شكل ارايه مي‎شود: دانشگاه مجازي هوشمند , دانشگاه مجازي در قالب ارتباط چهره به چهره( از طريق شبكه) و دانشگاه مجازي مبتني بر ارتباطات ناهمزمان و غالبا مكتوب(از طريق شبكه). در شكل نخست نرم افزار هوشمند جايگزين استاد مي شود. در اين شكل استاد مرجع يادگيري و دانش نيست، بلكه همچون مشاور عمل مي‎كند. در شكل دوم استاد از طريق اينترنت بر محدوديت مكاني فايق مي آيد و فضاي آموزشي به صورت فضاي واقعي كلاس شبيه سازي مي شود. استاد دانشجو را به وسيله دوربين مي بيند و استاد نيز از همان طريق در معرض ديد دانشجويان كلاس قرار مي‎گيرد. در شكل سوم دانشگاه مجازي درس به صورت نا همزمان و ترجيحا به صورت مكتوب ارايه مي ‎شود. اين شكل از ارايه ممكن است سنتي باشد و در آن به انتقال دانش اكتفا شود يا آنكه تعامل و ارتباط فعال از اركان آن باشد و آن گونه كه پاره ‎اي از صاحبنظران دانشگاه هاي مجازي اشاره كرده ‎اند، پارادايم جديدي در آموزش عالي فراهم شود و دانشجويان به مرحله تفكر انتقادي دست يابند. در اين مقاله اشكال دانشگاه مجازي تحليل و ارزيابي شده است. تحليل و ارزيابي مذكور مبتني بر نظريه تجسد، نظريه پديدار شناسي ادراك مرلوپونتي و نظريه ساختگرايي است. بر مبناي نظريه تجسد در باره آموزش دانشگاهي در فضاي مجازي به صورت كلي بحث و سپس، تحليل مذكور ارزيابي شده است. در تحليل شكل اول دانشگاه مجازي نرم افزار هاي هوشمند موجود با استادان واقعي مقايسه شده است. شكل دوم دانشگاه مجازي كه از طريق دوربين هدايت مي شود، مبتني بر نظريه پديدار شناسي ادراك مرلو پونتي ارزيابي شده است. پس از تحليل دانشگاه مجازي از نوع سوم در دو صورت سنتي و تحولگرا تجربه ‎اي از نوع تحولگراي دانشگاه مجازي و آن گاه پيشنهادهايي براي ايجاد نمونه ايراني دانشگاه مجازي ارايه شده ‎است.و دانشگاه مجازي مبتني بر ارتباطات ناهمزمان و غالبا مكتوب(از طريق شبكه). در شكل نخست نرم افزار هوشمند جايگزين استاد مي شود. در اين شكل استاد مرجع يادگيري و دانش نيست، بلكه همچون مشاور عمل مي‎كند. در شكل دوم استاد از طريق اينترنت بر محدوديت مكاني فايق مي آيد و فضاي آموزشي به صورت فضاي واقعي كلاس شبيه سازي مي شود. استاد دانشجو را به وسيله دوربين مي بيند و استاد نيز از همان طريق در معرض ديد دانشجويان كلاس قرار مي‎گيرد. در شكل سوم دانشگاه مجازي درس به صورت نا همزمان و ترجيحا به صورت مكتوب ارايه مي ‎شود. اين شكل از ارايه ممكن است سنتي باشد و در آن به انتقال دانش اكتفا شود يا آنكه تعامل و ارتباط فعال از اركان آن باشد و آن گونه كه پاره ‎اي از صاحبنظران دانشگاه هاي مجازي اشاره كرده ‎اند، پارادايم جديدي در آموزش عالي فراهم شود و دانشجويان به مرحله تفكر انتقادي دست يابند. در اين مقاله اشكال دانشگاه مجازي تحليل و ارزيابي شده است. تحليل و ارزيابي مذكور مبتني بر نظريه تجسد، نظريه پديدار شناسي ادراك مرلوپونتي و نظريه ساختگرايي است. بر مبناي نظريه تجسد در باره آموزش دانشگاهي در فضاي مجازي به صورت كلي بحث و سپس، تحليل مذكور ارزيابي شده است. در تحليل شكل اول دانشگاه مجازي نرم افزار هاي هوشمند موجود با استادان واقعي مقايسه شده است. شكل دوم دانشگاه مجازي كه از طريق دوربين هدايت مي شود، مبتني بر نظريه پديدار شناسي ادراك مرلو پونتي ارزيابي شده است. پس از تحليل دانشگاه مجازي از نوع سوم در دو صورت سنتي و تحولگرا تجربه ‎اي از نوع تحولگراي دانشگاه مجازي و آن گاه پيشنهادهايي براي ايجاد نمونه ايراني دانشگاه مجازي ارايه شده ‎است. In the 21st century, higher education has overcome the limitations of time and space and a new tradition has developed within it. In this century, higher education has been introduced into the virtual world. It has been introduced in three forms: Intelligent virtual university, virtual university through face-to-face communication and virtual university based on asynchronous (usually written) communication. In the first form intelligent software replaces the teacher. In the second, the teacher overcomes space limitations through internet and an educational environment which simulates the real classroom. The teacher sees the students by using a webcam and is seen by the student in the same way .In virtual university’s third form the lesson is presented through asynchronous and preferably written communication. This can be whether traditional and limited to knowledge transfer; or having active interaction and communication as an essential part, developing a new paradigm in higher education and facilitating students move toward critical thinking level. In this article different forms of virtual university are analyzed and assessed. That takes place based on the Theory of Embodiment, phenomenology of perception and constructivism. Regarding the Embodiment theory university education in virtual environment will be discussed in general and the analysis will be assessed afterwards. In the analysis of the first form of virtual university intelligent software available are compared with real teachers. The second form of virtual university that is directed by using webcams is assessed based on the phenomenology of perception which is due to Merleau Ponty. After analyzing the third form of virtual university in both traditional and reformist modes, a reformist experience of virtual university will be described. The suggestions for developing an Iranian version of virtual university will be offered.  دانشگاه مجازي, تجسد, پارادايم, ساختگرايي و اجتماع پژوهشي Virtual University, Embodiment, Paradigm, Constructivism, and Research Community 53 73 http://journal.irphe.ir/browse.php?a_code=A-10-1-61&slc_lang=fa&sid=fa Mohammad Attaran محمدرضا عطاران 0003194753284600601 No Department of Psychology & Education دانشكده روانشناسي و علوم‎تربيتي دانشگاه تربيت معلم تهران

fa معيارهاي انتخاب ابزارهاي تاليف محتوا در يادگيري الكترونيكي Key Selection Criteria of E-learning Authoring Tools آموزش عالی higher education پژوهشی Original در حال حاضر، شايد يكي از نويد دهنده‌ترين و رو به رشد‌ترين دستاوردهاي پيشرفت فناوري اطلاعات و ارتباطات ياددهي/يادگيري الكترونيكي و مبتني بر اينترنت باشد كه مواردي نظير كمبود فضاي آموزشي، حجم انبوه اطلاعات در دسترس و درگيريهاي زماني استادان و دانش‎پژوهان ضرورت آن را بيش از پيش آشكار مي‎سازد. اساسي‎ترين مخاطره در امر ياددهي/يادگيري الكترونيكي توليد و مديريت محتواي آموزشي مناسب با در نظر گرفتن خصوصيات اجتماعي، روانشناختي و تربيتي فراگيران و متناسب با علايق، شيوه درس خواندن و سطح دانش آنان است. در اين ميان، در پي افزايش توانمنديها و قابليتهاي ابزارهاي تأليف محتوا در سالهاي اخير، استقبال و بهره‌وري از آنها به نحو چشمگيري افزايش يافته است و به‎خصوص با ظهور امكاناتي نظير «انطباق با نيازهاي فراگيران»، اين‌گونه ابزارها نقش برجسته‌اي را در روند توليد محتواي آموزشي ايفا مي‌كنند. در اين مقاله با هدف بررسي اهميت ابزارهاي تأليف محتوا در افزايش كارايي نظامهاي ياددهي/يادگيري الكترونيكي، به بررسي مقايسه‌اي ابزارهاي موجود و توانمنديها و نقصانهاي آنان پرداخته شده است. اين بررسيها با در نظر گرفتن معيارهايي نظير زمان لازم براي طراحي، محيط طراحي، هماهنگي با استاندارد‌هاي موجود در حوزه ياددهي/يادگيري الكترونيكي و قابليتهاي بالقوه ابزار صورت گرفته‌ است. نتايج به دست آمده در انتخاب و كاربرد اين‌گونه ابزارها توسط مديران صنايع آموزشي به‎منظور افزايش رضايت كاربران و بهره‌وري نظامهاي آموزشي كمك شاياني خواهد بود. Because of growth of the internet, reduced barriers to accessing and using the internet and increased innovations in the area of information and communication technology, Web-based education are continuously being broadened. Creation and management of instructional content is the major hazard in e-learning industry. Also, individualized contents should be provided considering social, cultural and pedagogical characteristics of the learners. Individual interests, learning styles and prior knowledge are also momentous criteria to be considered. In the recent years, features and capabilities of authoring tools have been drastically improved. Concepts such as “adapting to the needs of learners” and “personalized content” not only make authoring tools to play a more prominent role in the process of creating learning contents but also promise the emergence of a new generation of authoring tools with prominent potentials and capabilities. In this paper we attempt to outline the importance of authoring tools in the performance of e-learning systems. Therefore, capabilities and limitations of current available authoring tools are comparatively studied. These comparisons are based on criteria such as compatibility with e-learning standards, the amount of time and cost needed for the instructional design and potential features. The outcomes of the study would certainly be of significant help with enhancing the decision making procedure for managers and presidents of learning areas, which maybe overwhelmed by all the technology decisions they have to make, the number of choices available, and the terminology they may not be familiar with. These outcomes would basically lead to determining basic factors of learner satisfaction and therefore improving educational performance. آموزش الکترونيکي، ابزار تاليف، مقايسه تطبيقي، معيارهاي انتخاب و انطباق E-learning, Authoring Tool, Comparative Study, Selection Criteria, and Adaptivity 75 89 http://journal.irphe.ir/browse.php?a_code=A-10-1-62&slc_lang=fa&sid=fa Fattaneh Taghiyareh فتانه تقي ياره 0003194753284600602 No Department of Electrical and Computer Engineering University of Tehran دانشکده برق و کامپيوتر دانشگاه تهران ملودي سيادتي 0003194753284600603 No Department of Electrical and Computer Engineering University of Tehran

fa منابع اطلاعاتي به عنوان يكي از نظام هاي پشتيباني در آموزش الكترونيكي: مطالعه موردي دانشجويان مجازي دانشگاه شيراز Information Resources as a Supporting System in Electronic Education: Electronic Students of Shiraz University as a Case Study مدیریت managment پژوهشی Original در اين پژوهش سعی شده است تا ميزان استفاده دانشجويان دوره‎هاي آموزش الكترونيكي از منابع اطلاعاتي مربوط به رشته تحصيلي آنان مشخص شود. مشخص ساختن مشكلاتي كه دانشجويان در دسترسي به اطلاعات مربوط به رشته تحصيلي با آنها مواجه مي شوند و ارائه راهكارهايي در خصوص تأمين نيازهاي اطلاعاتي دانشجويان دوره‎هاي آموزش مجازي جزو اهداف جزئي پژوهش حاضر است. در اجراي اين پژوهش از روش تحقيق پيمايشي استفاده شده است. جامعه آماري پژوهش را دانشجويان واحد آموزشهای الكترونيكي دانشگاه شيراز درسال تحصيلي 85-1384 تشكيل مي‎دهند و ابزار گردآوری داده‎ها نیز پرسشنامه است. یافته‎ها نشان ‎مي‎دهد كه اكثر دانشجویان دوره‎هاي آموزش‎مجازی از منابع اطلاعاتی استفاده مي‎كنند و میزان استفاده آنها تقریباً در سطح متوسط قرار دارد. تجزیه و تحلیل نتایج مشخص كرد كه دربین گروههای سنی مختلف از نظر میزان استفاده از منابع اطلاعاتي اختلاف معناداری وجود دارد و همچنین، از نظر میزان استفاده در بین مقاطع تحصیلی نیز اختلاف معناداراست. ازسوي دیگر، مهم‎ترین مشكل دانشجویان در دسترسی به منابع اطلاعاتی نبود كتابخانه دارای اطلاعات مربوط و مناسب و مهم‎ترین دلیل عدم استفاده دانشجویان ازمنابع اطلاعاتی نداشتن فرصت كافی برای خواندنیهای اضافی است. This research attempts to ascertain the extent use of electronic resources by virtual students in their related educational courses. To determine the difficulties that students encounter in their access to the required information, and also, to offer virtual students the mechanism for information provision are considered as partial aims of the present research. The methodology chosen is a survey one, and the instrument used for data gathering is the researcher's self made questionnaire. The researcher ran a SPSS Software to analyze the collected information. The research population consisted of electronic students of <place w:st="on"><placename w:st="on">Shiraz</placename> <placetype w:st="on">University</placetype></place>, in the academic year of 2005-6. The results of the study indicate that the majority of virtual students use the information materials at the average level. With regard to the extent use of resources, the analysis of the research outcomes shows that there is a significant difference among various aging groups. Regarding the amount of use of electronic resources among the different levels of the academic studies, a significant difference is also observed. The most important difficulty encountered by the virtual students in obtaining the needed materials is the inadequacy of proper libraries, having relevant and useful resources. The outcome of the research reveals also that the most important reason for not having used information materials is the lack of time for additional readings. آموزش الکترونيکي، کتابخانه‎ ها و منابع اطلاعاتي Electronics Education, Libraries, Information Resources and Electronic (Virtual) Students 91 112 http://journal.irphe.ir/browse.php?a_code=A-10-1-63&slc_lang=fa&sid=fa A. Jowkar عبدالرسول جوكار 0003194753284600604 No Department of Psychology & Education Shiraz University دانشكده علوم تربيتي و روانشناسي دانشگاه شيراز علي اكبر خاصه 0003194753284600605 Yes

fa انتقال از دانشگاه آموزش از راه دور سنتي به دانشگاه مجازي: نوآوري و چالش تغيير(مطالعه موردي) Transition from Traditional Distance Learning to Online Learning at PNU: Innovation and Challenge of Change,(A Case Study) آموزش عالی higher education پژوهشی Original تكيه بر توانمندي هاي آكادميك اعضاي هيات علمي و انتقال تجارب آنان به دانشجويان موجب پيدايش نظام آموزشي معلم- محور در دانشگاه هاي جهان شد. با پيدايش نظريه هاي جديد ياددهي- يادگيري و كاربرد آنها در فرايند آموزش در كشورهاي جهان اين برداشت تا حدود زيادي تعديل شد. ترويج نظام آموزش از راه دور و گسترش آن در دانشگاه ها و موسسات آموزش عالي نيز روند رشد و توسعه تفكر آموزش دانشجو– محور را سرعت بخشيد. اما نحوه طراحي، توليد، توزيع و ارايه مواد آموزشي در دانشگاه پيام نور به دليل سيطره تفكر سنتي و اقتدار تخصصي اعضاي علمي آهنگ حركت از نظام استاد– محور به سمت نظام دانشجو– محور كندتر از حد انتظار بوده است. برنامه ريزان راهبردي دانشگاه به اين نتيجه رسيدند كه استفاده از اين رويكرد نمي تواند دوام چنداني داشته باشد و دير يا زود به صورت مانعي بزرگ بر سر راه توسعه دانشگاه قرار خواهد گرفت. آنان راه حل را در اين ديدند كه محيط يادگيري را از اين وضعيت يك سويه و غيرفعال به محيط تعاملي و مشاركتي تغيير دهند. همان گونه كه بروفي و اولمن (1998) استدلال مي كنند، يادگيري در اين گونه محيط ها هنگامي به طور موثر اتفاق مي افتد كه اعضاي هيات علمي مواد آموزشي مبتني بر فعاليت خوديادگيرنده توليد كنند تا بر انگيزنده آنان به بحث و تبادل نظر از طريق تعامل اجتماعي با يكديگر باشد. مساله اصلي دانشگاه هاي باز و از راه دور در استفاده از اين رويكرد اين است كه چگونه مي توان چنين محيطي را طراحي، ايجاد و نگهداري و مواد آموزشي متناسب با آن را توليد كرد. صرف‎ نظر از مدل هاي گوناگون آموزش از راه دور يك برنامه موفق آموزشي در اين نظام به تعهد دانشجويان براي پذيرش مسووليت يادگيري مستقل و خود- رهبر بستگي زيادي دارد. تجربه نشان مي دهد كه رويكرد به ‎كارگيري فاوا و پيش‎بيني مشاركت دانشجويان در فرايند ياددهي- يادگيري پذيرش اين مسووليت را تسهيل مي كند، زيرا دريافت بازخورد سريع و به موقع تمايل به مشاركت بيشتر در فرايند ياددهي- يادگيري را افزايش مي ‎دهد. بنابراين، برنامه ‎ريزان آموزشي با دو س وال مهم روبه رو هستند: 1. چگونه مي توان در فرايند ياددهي- يادگيري به درستي از فاوا بهره گرفت؟ 2. چه تضميني براي حفظ كيفيت آموزش در اين رويكرد وجود دارد؟ مقاله حاضر حاصل مطالعه موردي فرايند تاسيس دانشگاه مجازي پيام نور است كه در آن مراحل طراحي و اجراي برنامه با استفاده از روش تحقيق اقدام پژوهي ثبت و ضبط شده تا هم در جريان كار روش ها و تصحيح عمليات بهبود يابد و هم با بازنگري در محتواي برنامه ‎ها كارمايه اي براي آيندگان فراهم شود. Reliance on academics and transfer of their experiences to students has resulted in a teacher-centered administrative model in terms of development and distribution of study materials at Payame Noor University (PNU). The technologies used in such a system are one-way educational TV programs, audio-video tapes, and residential class meetings on the weekends. The strategic planners of PNU have realized that these approaches are not efficient enough and must be changed to an interactive environment for learning. As it is argued by Brophy and Alleman(1998), in this type of environment learning occurs when faculty develop and encourage discussion through the use of social interaction. The problem in applying these concepts to open and distance education system is “how to develop or maintain such an environment. One way of creating a participative learning environment is the use of Information and Communication Technologies (ICT) combined with concepts taken from Total Quality Management (TQM), which results in a successful performance. Regardless of educational models in open and distance learning systems, a typical successful educational program in this system is more dependent on the learners’ commitment and the effective use of the TQM. The implementation of this strategy has been facilitated by the electronic communication technologies; and the demand of the learner for more participation in the learning process is realized through swift and timely feedback, without the adverse effect of the geographical distance between the learner and the teacher. Consequently, educational planners are faced with two major questions. Firstly, to what extent will the quality of education be maintained, and will it remain at the expected level? Secondly, how can this technology be used?PNU is planning to have a three-stage approach to create a new learning environment for its students: First, designing the infrastructure of ICT- based course delivery; Second, implementation of ICT in teaching-learning process with reference to TQM, and developing the study materials based on teacher-student and student-student interactions; Third, evaluation and follow-up system. The aim of this paper is to introduce and comment on this approach. آموزش باز و از راه دور، دانشگاه مجازي، يادگيري مستقل، آموزش الكترونيكي، يادگيري مشاركتي، آموزش مبتني بر فاوا و كنترل كامل كيفيت Open and Distance Education, Virtual University, Independent Study, Electronic Learning, Participative Learning, ICT Based Education, and Total Quality Control (TQC) 113 134 http://journal.irphe.ir/browse.php?a_code=A-10-1-64&slc_lang=fa&sid=fa Issa Ebrahimzadeh عيسي ابراهيم زاده 0003194753284600606 No Department of Humanities Payam – e Noor University دانشكده علوم انساني دانشگاه پيام نور

fa مباني نظري و كاربردي يادگيري الكترونيكي Theoretical and Applied Principles of Electronic Learning آموزش عالی higher education پژوهشی Original با ظهور و پيشرفت فناوريهاي ارتباطي و اطلاعاتي جهاني و تأثير آن بر همة ابعاد زندگي بشر جهان وارد جامعة جديدي به نام جامعه اطلاعاتي شده است. نظام آموزشي به عنوان مهم‎ترين ركن هدايت كننده جامعه به سمت جامعه اطلاعاتي و تشكيل سرمايه‎انساني در اين فرايند مهم‎ترين نقش را بر عهده دارد؛ تحقق اين امر نيازمند به بازنگري در سياستها و راهبردهاي نظام آموزشي و جايگزين كردن مفهوم يادگيري الكترونيكي است. در اين مقاله مفهوم و نسلهاي يادگيري الكترونيكي، ويژگيها، مزايا و محدوديتها، گروههاي برخوردار، اهداف، زيرساختهاي مورد نياز، روشهاي طراحي و تحليل يادگيري الكترونيكي بررسي شده است. With the advent and advancements of global Information and Communication Technology (ICT) and its impact on all of the aspects of life, the universe entered a new society known as information society. In this process, educational system, as the most important pillar in leading the society toward information society and forming human capital, plays a very crucial role. Achieving this ideal requires the revision of policies and strategies of educational system and establishment of electronic learning concepts. This paper tries to study the concepts, generations, characteristics, advantages and disadvantages, interest groups, aims, necessary infrastructures and instructional analyses and designs of electronic learning. Eventually, the challenges <country-region w:st="on"><place w:st="on">Iran</place></country-region> faces in establishing and development of electronic learning are examined and some recommendations are offered with the aim of its development in the country. يادگيري الكترونيكي، اهداف يادگيري الكترونيكي، ويژگي هاي يادگيري الكترونيكي، مزايا و محدوديت هاي يادگيري الكترونيكي، گروه هاي برخورداآ m Electronic Learning, Aims of Electronic Learning, Characteristics of Electronic Learning, Advantages and Disadvantages of Electronic Learning, Interest Groups of Electronic Learning, Infrastructures of Electronic Learning, and Instructional Analyses and 135 156 http://journal.irphe.ir/browse.php?a_code=A-10-1-65&slc_lang=fa&sid=fa Mohammad Atashak محمد آتشك 0003194753284600607 No Expert of Management & Planning Organization سازمان مديريت و برنامه ريزي کشور

fa بررسي نگرش استادان و دانشجويان به يادگيري الكترونيكي: پيمايشي در دانشگاه هاي داراي آموزش الكترونيكي در ايران Study of Teachers and Students Attitude toward E-learning:Surveying in Iran’s E-learning Universities آموزش عالی higher education پژوهشی Original روند استفاده از آموزش الكترونيكي به سرعت در حال افزايش است. هر چند به محيط هاي يادگيري الكترونيكي به عنوان پديده‎اي مطلوب نگريسته مي شود، اما پژوهش اندكي در باره نگرش استادان و دانشجوياني كه در اين زمينه كار مي كنند، صورت گرفته است. هدف از اين پژوهش بررسي نگرش استادان و دانشجوياني است كه در دانشگاه هاي كشور از اين فناوري استفاده مي كنند. بر اين اساس، 95 پرسشنامه براي استادان و 161 پرسشنامه براي دانشجويان ارسال شد. پس از تجزيه و تحليل داده ها مشخص شد كه استادان نگرش مثبتي به يادگيري الكترونيكي به عنوان ابزار كمك آموزشي دارند. در اين خصوص، احساس مفيد بودن و خودكاميابي استادان مهم‎ ترين عامل تمايل آنها به استفاده از يادگيري الكترونيكي بوده است. بر اساس نگرش دانشجويان عواملي نظير استقلال، راهنمايي استادان و آموزش چندرسانه اي مهم ‎ترين متغيرهاي موثر بر نگرش آنان از موثر بودن آموزش هاي الكترونيكي است. The rate of using E-learning is continuously increasing. Although e-learning environments are popular, there is little research on teacher’s and student’s attitudes toward it. The purpose of this study is to investigate students and teachers in <country-region w:st="on"><place w:st="on">Iran</place></country-region>’s virtual universities. Accordingly, 95 teachers and 161 students are asked. After statistical analysis, research show that teachers have positive attitude toward E-learning as a teaching assisted tool. Furthermore, behavioral intention to use E-learning is influenced by perceived usefulness and self-efficacy. Regarding student’s attitudes, self-paced, teacher-led, and multimedia instructions are major factors to affect student’s attitudes toward e-learning as an effective learning tool. يادگيري الكترونيكي، نگرش، خودكاميابي و آموزش چندرسانه ‎اي E-learning, Attitude, Self-efficacy, and Multimedia Instruction 157 176 http://journal.irphe.ir/browse.php?a_code=A-10-1-66&slc_lang=fa&sid=fa M. A.Seyde Naghavi ميرعلي سيدنقوي 0003194753284600608 No Department of Management and Industrial Engineering Maleke Ashtar University دانشكده مديريت و مهندسي صنايع دانشگاه صنعتي مالك ‎اشتر