فصلنامه پژوهش و برنامه ريزي در آموزش عالي Quarterly journal of Research and Planning in Higher Education http://journal.irphe.ir 0 user fa jalali 1383 7 1 gregorian 2004 10 1 10 3 online 1 fulltext

fa اثربخشى کارگاههاى آموزشى : مطالعه‎اى موردي آموزش عالی higher education پژوهشی Original در اين مقاله میزان اثربخشی کارگاههاى آموزشی برگزار شده در دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی و دانشگاه شهید بهشتی بررسى مي‎شود. جامعه آماری در این پژوهش کلیه اعضاى هيئت علمی شرکت کننده در کارگاهها و نمونه‎های پژوهش 70 نفر از شرکت کنندگان در کارگاه آموزشی روش تحقیق، روش تدریس و کامپیوتر طی سالهاى 78 تا 80 است که از طریق روش نمونه‎گیری تصادفی طبقه‎ای انتخاب شده‎اند. به منظور جمع آوری داده‎ها از پرسشنامه با طیف لیکرت استفاده شده و تجزیه و تحلیل داده‎ها از طریق محاسبه آزمونهاى خی دو، کراسکال والیس و یومن - ویتنی صورت گرفته است. نتایج پژوهش عبارت‎اند از: 1. کارگاههای آموزشی انگیزش شغلی اعضای هيئت علمی را افزایش داده‎اند. 2. کارگاههای آموزشی در بهره‎گيرى اعضاى هيئت علمى از تکنولوژی آموزشی در کلاس درس تأثیر مثبت دارند. 3. کارگاههاى آموزشی بر مشارکت دادن دانشجویان در مباحث و تصمیم‎گیری کلاسی توسط مدرسان تأثیر مثبت دارند. 4. کارگاههاى آموزشی موجب افزایش مهارتهای پژوهش در اعضای هيئت علمی مي‏‎شوند و همچنین، مهارتهای تدریس از جمله بحث گروهی، تهیه طرح درس و روشهای تدریس فعال را در اعضای هيئت علمی افزایش مي‎دهند. 5. کارگاههاى آموزشی بر ایجاد فرصتهای برابر یادگیری برای مدرسان و همچنین، یادگیری مشارکتی و گروهی اعضای هيئت علمی تأثیر مثبت دارند. با توجه به نتایج بیان شده به طورکلی، کارگاههای آموزشی از اثربخشی لازم برخوردارند و دیدگاه اعضای هيئت علمی دو دانشگاه نسبت به تأثیرکارگاههای آموزشی بر افزایش مهارتهای تحقیق، تدریس و کامپیوتر یکسان است. In this study, the effectiveness of educational workshops for the development of university instructors is surveyed. Seventy subjects from two universities (Shahid Beheshti University and Medical Science University of Shahid Beheshti) were selected by stratified random sampling method. A Likert type questionnaire was used to collect data. Chi-square, Kruskal-Wallis and U-mann Whitney tests were used to analyze data. The results showed that Workshops: 1. Increased job motivation of instructors (X2=39.67). 2. Influenced on the rate of usage of educational technology in classes (X2=23.94). 3. Increased the skills of doing research in instructors (X2= 31.77). 4. Increased the ability of instructors in terms of decision making process (X2=25.30). 5. Developed equal learning opportunities (X2=26.46) and participatory learning (X2=36.29) for instructors. 6. Developed instructors teaching abilities, including active teaching methods, teaching design, and group discussion (X2=46.77). The main hypothesis of the research project was confirmed and it showed that educational workshops were effective in the sample Universities. In addition the statistical analysis showed that there was no significant difference between the attitudes of the two universities in terms of the effectiveness of workshops on teaching and research process. However there was a significant difference between the attitudes of instructors in terms of moderator variables such as age, degree, field of study, and the number of their participation in workshops. كارگاه آموزشي، اثر بخشي، انگيزش، تكنولوژي، مهارت و مشاركت. Educational Workshop, Effectiveness, Motivation, Educational Technology, Skill and Participation. 1 27 http://journal.irphe.ir/browse.php?a_code=A-10-1-180&slc_lang=fa&sid=fa Zahra Sabbaghian زهرا صباغيان 00031947532846001785 Yes Faculty Member of Shahid Beheshti University عضو هيئت ‎علمي دانشگاه شهيد بهشتي Leila S. Mir Moiny ليلاسادات ميرمعيني 00031947532846001786 No Master in Adult Education كارشناس‎ارشد آموزش بزرگسالان

fa مقايسه ميزان تأثير روش تدريس بحث گروهى با روش تدريس سخنرانى بر پيشرفت تحصيلى و مهارتهاى ارتباطى دانشجويان آموزش عالی higher education پژوهشی Original هدف اصلى پژوهش حاضر مقايسه میزان تأثير روش تدريس بحث گروهى با روش تدريس سخنرانى بر پيشرفت تحصيلى و مهارتهاى ارتباطى دانشجويان دانشگاه اصفهان است. روش پژوهش حاضر نيمه تجربى است. براى اجراى پژوهش چهار کلاس انتخاب شد، دوکلاس به عنوان گروه گواه و دو کلاس به عنوان گروه آزمايش. در يک ترم تحصيلى در دو کلاس روش بحث گروهى و در دو کلاس روش سخنرانى اجرا شد. درنهایت، نمرات آزمون پيشرفت تحصيلى و آزمون مهارتهاى ارتباطى دانشجويان هر دو گروه با هم مقايسه شد. داده ها با آزمون تحليل کواريانس، مانوا و t مستقل تحليل شد. نتاج پژوهش نشان داد که در مجموع، روش تدريس بحث گروهى از نوع گروههاى پنج نفره بر افزايش پيشرفت تحصيلى و نيز مهارتهاى ارتباطى دانشجويان مؤثرتر از روش سخنرانى است. به علاوه، فرضيه سوم پژوهش در باره پيشرفت تحصيلى دانشجويان تأیيد شد، به اين صورت که روش بحث گروهى براى پسران مؤثرتر از دختران بود، لکن اين فرضيه در مورد مهارتهاى ارتباطى رد شد. The main purpose of the current study was to compare effectiveness of teaching methods, Lecturing and group discussion, on students, educational achievement and their communicative skills. A Semi–experimental research method was used for this study. Four classes were chosen, two as control classes and two as experimental classes. In an academic semester two classes were taught by lecturing method and the other two classes were administered by group-discussion method. Scores of communicative skills and also educational achievements of students were compared between the two groups. All results were analyzed by inferential statistic techniques (Covariance analysis test, MANOVA, and independent “t”). In general, research results indicated that group-discussion teaching method was more effective than lecturing teaching method. Furthermore, group-discussion was more effective than the other method for male students, regarding educational achievement but there was no significant difference between male and female regarding their communicative skills. روشهاي تدريس، سخنراني، بحث گروهي، مهارتهاي‎ ارتباطي، پيشرفت تحصيلي و دانشجويان. Teaching Methods, Lecturing, Groups Discussion, Communicative Skills, Educational Achievements, and College Students. 29 55 http://journal.irphe.ir/browse.php?a_code=A-10-1-181&slc_lang=fa&sid=fa M. Javad Liaghatdar محمد جواد لياقت‌دار 00031947532846001787 Yes Faculty Member of Esfahan University عضو هيئت علمي دانشگاه اصفهان M. Reza Abedi محمد رضا عابدي 00031947532846001788 No Faculty Member of Esfahan University عضو هيئت علمي دانشگاه اصفهان E. Jafari سيد ابراهيم جعفري 00031947532846001789 No Faculty Member of Esfahan University عضو هيئت علمي دانشگاه اصفهان F. Bahrami فاطمه بهرامي 00031947532846001790 No Faculty Member of Esfahan University عضو هيئت علمي دانشگاه اصفهان

fa ارتباط دانشگاه و صنعت آموزش عالی higher education پژوهشی Original اجراى قانون برنامه چهارم توسعه اقتصادى، اجتماعى و فرهنگى ايران در دستور کار دولت قرار گرفته است. در اين برنامه بر ”پاسخگويى مراکز علمى، پژوهشى و آموزشى کشور به تقاضاى اجتماعى، فرهنگى و صنعتي“ تأکيد شده است. از اين رو، ايجاد ارتباط بين صنعت و دانشگاه اهميت بسيارى يافته است. هدف از نگارش اين مقاله، بررسى ماهيت ارتباط دانشگاه و صنعت و ارائه پيشنهادهايى براى کمک به رشد و توسعه اين ارتباط است. در اين مطالعه از روش فرا تحليلى براى بررسى و تحليل مطالعات و تجربه‎هاى متخصصان ارتباط دانشگاه و صنعت استفاده شده است. در اين ميان، با بررسى اسناد ارتباط دانشگاه و صنعت در 6 دانشگاه اِم‌آى‌تى، کمبريج، توکيو، اميرکبير، شهيد بهشتى و صنعتى اصفهان به همراه مصاحبه‌هاى اکتشافى با صاحبنظران و مسئولان دفاتر ارتباط دانشگاه و صنعت سه دانشگاه در ايران، اطلاعات ارزنده‌اى در اختيار محقق قرار گرفت. در اين مطالعه ضمن بررسى ارتباط دانشگاه و صنعت در غرب و ايران به اجمال به جايگاه تحقيق و توسعه در کشورهاى ايالات متحده، انگلستان، ژاپن و ايران، ارتباط دانشگاه و صنعت در دانشگاههاى ياد شده و تحليل و تفسير يافته‌هاى پژوهشى پرداخته شده است. در بخش نهايى مقاله پيشنهادهايى براى ارتقاى ارتباط دانشگاه و صنعت شامل حمايت دولت، حمايت صنعت از دانشگاهها، تقويت صنايع و توسعه اقتصادى، اعتمادسازى، تغيير ساختار دانشگاهها، برنامه‌ريزى، حق امتياز و مالکيت معنوى ارائه شده است. Implementation of Fourth Social, Cultural and Economic Plan in Iran is on the government agenda. In this Plan, “the accountability of Iranian higher education centers to the social, cultural and industrial demands” is emphasized. Therefore, building university – industry relations has special place in this plan. The purpose of this article is to examine the nature of university-industry relations and to present recommendations for its improvement. In this study, Meta Analysis was used for evaluation and analysis of literature, and interviews made with specialists in university- industry relations. Thereby, examination of documents about university-industry relations in six universities (MIT, Cambridge, Tokyo, Amir Kabir, Isfahan Polytechnic and Shahid Beheshti) and in-depth interviews with university-industry scholars and administrators in three Iranian universities, provided useful information for the researcher. ‏‏The article, evaluates university industry relations in the West and Iran. Then, research and development in four countries, United States, United Kingdom, Japan and Iran is reviewed. The rest of this section discusses university – industry relations, and analysis of research founding in the sample universities. The final section presents the recommendations for improvement of university-industry relations including government support, industry support of universities, strengthening industries, and economic development, structural changes at universities, planning and patent and licensing. ارتباط دانشگاه و صنعت، تحقيق و توسعه، ايران، ژاپن، انگلستان و ايالات متحده. University-Industry Relation, Research and Development, Iran, Japan, United Kingdom and United States. 57 98 http://journal.irphe.ir/browse.php?a_code=A-10-1-182&slc_lang=fa&sid=fa Hamidreze Arasteh حميد رضا آراسته 00031947532846000 Yes Faculty Member of Institute for Research عضو هیأت علمی مؤسسه پژوهش و برنامه ریزی آموزش عالی 0003194753284600367 No

fa يادگيرى الکترونيکی در ايران، مسائل و راهکارها «با تأکيد بر آموزش عالي» آموزش عالی higher education پژوهشی Original زندگى بشر از ابتداى تاريخ تاکنون براى رسيدن به کمال و پيشرفت پر از نشيب و فرازهاى گوناگون بوده است. آنچه در سالهاى اخير مشاهده مى شود، حاکى از رشد صعودى و حيرت انگيز نرخ تحولات به مدد فناورى اطلاعات و افزايش روزافزون دانش و آگاهى آدمى است. بديهى است که روشهاى قديمى توليد و توزيع دانش که براساس ارتباطات چهره به چهره طراحى شده‎اند، به تدريج کارايى خود را از دست مى‌دهند و لزوم استفاده از ابزارهاى نوين احساس مى‌شود. به منظور پاسخگویی به اين نياز، يادگيرى الکترونيکى که صورت تکامل يافته‎اى از روشهاى قديمى آموزش و يادگيرى با استفاده از فناورى اطلاعات است، از اوايل دهه مطرح و به سرعت به‎عنوان روش برتر يادگيرى در عصر دانش و آگاهى معرفى شد. در اين مقاله ابتدا مفهوم يادگيرى الکترونيکى و يادگيرى مبتنى بر وب مورد بررسى قرار می‎گیرد و سپس به مسائل و موانع فرا روى پياده‎سازى آن اشاره مي‎شود. همچنین، با تشريح پژوهشهاى ميدانى انجام گرفته و تحليل نتايج به دست آمده، مهم‎ترين مسائل و موانع شناسايى شده در راه پياده سازى يادگيرى الکترونيکى در سطح آموزش‎عالى ايران معرفى مي‎شود. در پایان مقاله ضمن تحليل محتوايى مطالعات ميدانى این تحقیق‏، راهکارهایی ارائه شده است. Human life, since the beginning of the history until now, has been full of rising and falling trends in the way of advancement and excellence. In recent years, astonishing changes are observed by the force of information technology and an increase of knowledge and awareness of human beings. It is obvious that primitive methods of producing and distributing knowledge–designed based on face-to-face communications of past times–have lost their efficiency. Evidently it is required to use contemporary instruments to apply human innovations and transfering of knowledge. In order to achieve this objective, electronic learning, an advanced version of primitive methods of teaching and learning is emerging. E-learning which is based on "IT", developed on the web by early 1990s, and is known as a successful method of learning at the age of knowledge. In this article, after a discussion about historic backgrounds, authors explore the notion of electronic learning and its alternatives; computer based & web based learning. Then, problems and obstacles confronting e-learning are identified. Finally, through content analysis of information obtained through interviews, appropriate solutions were recommended. فناوري اطلاعات، عصر دانش، يادگيري الكترونيكی، يادگيري مبتني بر وب و مسائل و راهكارها. Information Technology, Knowledge Age, Electronic Learning,Web Based Learning, Problems and Obstacles. 99 120 http://journal.irphe.ir/browse.php?a_code=A-10-1-183&slc_lang=fa&sid=fa Kamran Feizi كامران فيضي 00031947532846000 Yes Faculty Member of Allame Tabatabayi University عضو هیئت علمی دانشگاه علامه طباطبايی Mohammal Rahmani محمد رحماني 00031947532846001 No Doctoral Student in Allame Tabatabayi University دانشجوي دكتراي مديريت دانشگاه علامه طباطبایی 0003194753284600368 No

fa بررسی‎ نظام مديريت ارتباطات و مبادلات بين المللی علمی و دانشگاهی ايران و غرب آموزش عالی higher education پژوهشی Original در این مقاله مراودات معرفتی و مبادلات دانشگاهی بین ایران و غرب (آمریکا و اروپا) بررسی می‎شود. رهیافت نظری و روش شناختی آن انسان شناختی و مردم نگارانه است و به بازشناسی زمینه تاریخی و اجتماعی تجربه ارتباطات علمی و دانشگاهی ایران و غرب می پردازد. در این مقاله مشکل پایین بودن میزان ارتباطات علمی و دانشگاهی و تاریخچه این ارتباطات از بعد از اسلام تاکنون در ایران، وضع کنونی آن، ضرورتها، امکانات و محدودیت ایران در این زمینه و بالاخره، راهبردها و خط مشی ممکن برای توسعه این ارتباطات بررسی شده است. This paper examines ‘knowledge relations’ and academic exchanges between Iran and the west (United States and Europe). Its theoretical and methodological approach is anthropological; and it contextualizes the experience of Iranian international academic exchanges and relations in its historical and social contexts. It examines the correlation between scientific development and the quality of academic relations in both local and global levels focusing on Iranian case. This paper explores and clarifies the history of knowledge relations and academic exchanges since the early Islamic centuries until now; and finally, it introduces and suggests some possible policies and strategies for development and expansion of Iranian academic relations with the West. ارتباطات دانشگاهی، مراودات معرفتی، مبادلات دانشگاهی، زمینه ‎يابی تاریخی، جامعه علمی و دیپلماسی فرهنگی. Academic Exchanges, Knowledge Relations, Historical Contextualization, Academic Community and Cultural Diplomacy. 121 162 http://journal.irphe.ir/browse.php?a_code=A-10-1-184&slc_lang=fa&sid=fa Nematollah Fazeli نعمت الله فاضلي nfazeli@hotmail.com 00031947532846000 Yes Faculty Member of Allame Tabatabayi University عضو هيئت‎ علمي دانشگاه علامه‎طباطبايي Naser Shams ناصر شمس 00031947532846001 No Faculty Member of Amir Kabir Industrial University عضو هيئت‎علمي دانشگاه صنعتي اميركبير 0003194753284600369 No

fa اقتصاد دانش محور و حفظ تماميت نهادى دانشگاه آموزش عالی higher education پژوهشی Original در اقتصاد کشاورزى زمين، نيروى کار و منابع طبيعى و در اقتصاد صنعتى سرمايه، ماشين‌آلات و مديريت عوامل مؤثر بر توليد و تعيين کننده استاندارد زندگى محسوب مى‌شوند، ولى اقتصاد دانش محور نگاهى نو به علل رشد اقتصادى بلند مدت دارد. در اقتصاد دانش محور علم، فناورى، نوآورى و کارآفرينى عوامل مؤثر بر رشد اقتصادى قلمداد مى‌شوند. از اين رو، در نظريه‎هاى جديد رشد اقتصادى دانش به عنوان نوعى متغير برون‌زا ] در اقتصاد[ به شمار نمي‎رود، بلکه بخش اصلى و کليدى نظام اقتصادى محسوب مى‌شود. دانش به عنوان اصلي‎ترين نوع سرمايه تلقى مى‌شود و رشد اقتصادى ريشه در انباشت دانش دارد، زيرا انباشت دانش منشأ فناورى، نوآورى و کارآفرينى است. بر اين اساس، نهادهاى توليد و اشاعه دهندة دانش از جمله دانشگاه، نقش کليدى در اقتصاد دانش محور ايفا مي‎کنند. در اين مقاله ضمن تعريف اقتصاد دانش محور و طبقه‎بندى دانش، چالشها و نقشهاى دانشگاه در اقتصاد دانش محور نيز مورد بحث قرار مى‌گيرد. در پايان مقاله نتيجه‌گيرى مى‌شود که به دليل محورى بودن انباشت دانش در اقتصاد دانش محور و نقش کليدى دانشگاه در توليد انواع دوگانه دانش؛ يعنى نرم افزار و مهارت‌افزار و تعامل اين دو دانش با سخت‌افزار، بايد تماميت‌ نهادى دانشگاه حفظ شود تا اقتصاد دانش محور بتواند به شکوفايى خود ادامه دهد. In agriculture economy, land , labor and natural resources and in the industrial economy capital, machinery and management are key factors that effect production and life standards, but knowledge-based economy have new perspective on the causes of long-rang economic growth. In knowledge - based economy, science, technology, innovation and entrepreneurship are major factors of economic growth. In this economy, knowledge is most important capital and economy growth rooted in accumulated knowledge. Because accumulated knowledge is origin of technology, innovation and entrepreneurship. Therefore, the institutions of production and dissemination of knowledge including universities play central role in knowledge based economy. In this paper, knowledge-based economy, typology of knowledge and challenges and roles of university in knowledge-based economy is described. This paper concludes that because of central role of accumulated knowledge in knowledge based economy and the key role of university in production of software and netware knowledge and interaction of these knowledge with hardware, we must Protect Institutional integrity of university if we want to enhance the knowledge - based economy. اقتصاد دانش محور، تماميت نهادي، دانشگاه، رشد اقتصادي، علم، كارآفريني، فناوري، مهارت‎افزار، نرم‎افزار و سخت‎افزار. Knowledge-based Economy, Institutional Integrity, University, Economic Growth, Innovation, Entreprenearship, Technology, Wetware, Software and Hardware. 163 193 http://journal.irphe.ir/browse.php?a_code=A-10-1-185&slc_lang=fa&sid=fa Hassan Danaeefard حسن دانايي فرد 00031947532846000 Yes Faculty Member of عضو هيئت علمي دانشگاه تربيت مدرس 0003194753284600370 No